نوشته شده توسط:  وحيدالله غالب

گل احمد شاه “احمدی” یكی از شاعران جوان شغنان است كه در سال ۱۳۵۰ خورشیدی در قریه ده شهر ولسوالی شغنان چشم به جهان گشوده است. وی در سال ۱۳۵۷ شامل مكتب ابتدائیه ده شهر شده و بعد از آن در سال ۱۳۶۵ به مكتب لیسه رحمت كه در آن زمان در شغنان همین یك لیسه بود شامل شد. گل احمد شاه بعد از اخذ ترخیص در سال ۱۳۷۰ به پاكستان رفت. و در آن جا در كورس آموزشی دارالانشاه جمعیت اسلامی خود را شامل نمود. بعد از چهار سال دوبار به افغانستان رجعت نموده به امر وزیر معارف آن وقت در سال ۱۳۷۴ بصفت معلم دینی در مكتب ذكور ده شهر مقرر گردید. گل احمد شاه چون كه به معارف و علم علاقه زیادی داشت در سال ۱۳۷۵ شامل موسسه تربیه معلم شد و در آن جا مدت دوسال خوانده و بعد از فراغت در سال ۱۳۷۷ خورشیدی بار دیگر باز به صفت معلم در مكتب لیسه ده شهر ولسوالی شغنان تعیین بست شد. و در همین هنگ… ام به تعقیب علوم انگلیسی و كمپیوتر پرداخته است كه انگلیسی را از نزد محمد عارف و كمپیوتر را در نزد وحیدالله “غالب” فراگرفته است. استاد گل احمد شاه “احمدی” مدتی را در ریاست مخابرات و تكنالوژی تخار ایفای وظیفه نموده است و دوسال دیگر به حیث عفو قضا و داوری خدمت انجام داده است. گل احمد شاه “احمدی” اكنون به صفت سرمعلم در مكتب لیسه ذكور ده شهر ایفای وظیفه میكند و علاقه خاصی یه مطالعه اشعار شاعران جوان و سرودن شعر دارد. كه به سرودن شعر از دوره های نوجوانی آغاز نموده است.

 و بزبان های فارسی و شغنی اكنون شعر های عاشقانه میسراید.

 نمونه كلام به زبان شغنی:

 تو شــــــــــندین تیره تښنهم توبه توبه

تو تهــــــــــــــــر څیمین قبولم توبه توبه

بشهن گــــــــــوښوارتوغواږینرد هویزان

تـــــــــــــو ناز کن وز ته نالهم توبه توبه

خلاصـــــه از تو کلهند هـــــر تو ناخون

نفهمم وز چــــــــــــدام بهم توبه توبه

مـو عقلت یم مــوروح تویج وزنفهمم

څه شـان مس ازموهرتهم توبه توبه

دعـــــا کن احمدی ناګ ید قبول ساد

نخا مولا نه کښت رحـــــم توبه توبه